Bir Delinin Günlüğü - 6

Günler sonra yine ben.İyileştim sandılar ama iyileşmedim.Çok sakinim bu ara.Sakinliğimin derinlerinde türlü manyaklıklar yatmıyor değil.Eski konuşkanlığım yok,ama yazasımda pek var denemez.Bugün korkmak ne demek gerçekten yaşadım.Kaybetmemem gereken şeylerde yaşıyorum hep.Keşke bana olsa dediğim şeyler oluyor vazgeçemediklerime.Korkuyorlar,tırsıyorlar adeta bana bulaşmaya,canımı yaksınlar diye sağıma soluma saldırıyolarmış gibi geliyor.Bir dereceye kadar ürkütüp zihnimi sonrada mutlu sonla bitirip derin nefes aldırıp yaşamama izin veriyorlar.Konuşmamam,anlatmamam neşelenmemem değer vermediğim anlamına gelmez bu tip şeylerde.Tanrı o kadar acayip bir şey ki, hem kendisine isyan ettirmeyi başarıp hemde yalvartmayı becerebiliyor.Tek üstün olduğu nokta bu bence.Sana isyan edenleri yalvartabilmekten geçiyor olay.Hayat uzun,belki çift belki tek şu an için bilemiyorum,yüreğim çift diye bağırıyor kulağımın dibinde zarımı patlatasıca.Geceleri çıkacağım huzuruna, ben sana isyanı keseceğim sende bana yalvartmayı,anlaşmak zorundayız seninle bu gecelerin birinde.Benim artık yalvartılacak durumlara düşmemem lazım.Ben artık zırt pırt mızıkçılık yapan o çocuk değil,sevmem,sevdiği için yaşaması gereken,olamayacak herşeyi oldurtma zorunluluğu olan bir deliyim.Bunu bil,ben zaten biliyorum ukalalığını yapacaksan da bil.