Bir Delinin Günlüğü - 7

Selam.Hala kar yağmadı.Başımın dört bir yanı buhran.Artık hayal kurmam yasaklandı biliyor musun? Beni en derinlere hapsettiler. Rahat değilim.İstediğim gibi ne konuşabiliyor,ne davranabiliyor nede yaşıyorum.Hayallerim ambargolu,sözlerim sansürlü.Her şeyim binbir kontrolden geçerek bir yerlere gitmeye çalışıyor.Sana ulaşamıyorum ordaki.Duvarlar ardına saklanıyorsun.Uzaklık soğutuyor beni seni bizi.Uzağım sana ve yasağım.Yada sen bana yasaksın, pek bir şey farketmez.Bu belki de son deli günlüğü çiçekler kokan.Kurtul geçmişinden,kurtul gelecek düşüncelerinden artık.Bu karanlık yüzünden mika hapsediyor beni,ulaşamıyorum sana,duyuramıyorum sesimi.Derinlerde de olsam hep aynı adamım ben.Sınırım yok, ucum bucağım yok,hayallerimde gerçeklerimde aynı tatta ve dokuda.Yanlışlıklardan sıyrılıp doğruya geldiğim zaman doğrunun benden kaçmaması lazım bu çok saçma.Korkma benden,uzak durma,kahkahaların çınlattığı günlerin adamıyım ben.Kasvet,hep aynı şiirler,zırvaların ortasında dört döndürme beni.Geceleri uyumayan benim,yemek yedirtmeyen,irileri inceleştiren benim.Karanlık gecelerde hiç çalışmamış kasların ağrılarını dindirip ertesi gün gene çalıştıranda benim.O evi,o tekneyi,o bütün yazıları geçmişi geleceği..Doğmamışları doğacakları olmamışları ve olacakları hepsini yapacak olan benim.Kurtul zincirlerinden,kurtar zincirlerimden,rahat bıraksın beni bu aptal beynin aptal kısmı.Tut o incelen ve giderek kemikleşen eli ulaş bana,hayata döndür.Karlar yağdığında bütün soğuklara buzlara rağmen kaldırıp bu adamı yanına getireceğim elinden tut diye,elinden tuttuğunda tamamen ben geleceğim artık.Alkolle boğamayacak bu adam beni bir daha.Ben geleceğim ve her şey değişecek.Geçmiş ve gelecek birleştiğinde, ikiyüzellialtı mevsim yaşayacağım özgür,delicesine ve bitmezcesine.