Denizlerin en dibinde ki bir kum tanesiyim ben.
Gel git li bir zamanda bir midyenin içine kaçtım.
Midye çok gayretkeşti, üşenmedi işledi besledi büyüttü.
Benim gibi bir kumdan inci yapmayı başardı.
Epey takıldık denizlerin dibinde,ekmek midyeden su denizden.
Sonra zaman geçti ben şımardım,inciydim ben yeryüzüne çıkmalıydım.
Kim bulacaktı beni bu denizin dibinde?
Ne olduysa o anda oldu bir gümbürtü birden sular gitti etrafımdan.
Birden evimin çatısı fırladı garip bir şekilde heryer görünür oldu.
Bembeyazdı önce heryer,sonra bana sevinçle bakan bir çift göz.
Onun ellerinde kıymete bindim,inciliğimin doruğuna çıktım.
Ama midye gibi değildi üşendi,sıkıldı.
Attı beni geldiğim denizlere.
Atarken atma beni ben kum tanesiyim dağılırım denizde dedim.
Dinlemedi haspa.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder