Bir Delinin Günlüğü –4

“Çüş! Yağmura bak.Bir kerede dediğimi yapabilseler zaten yeri yerinden oynatıcam anasını satiyim.Saçma sapan bir yağmurcu almışlar gene böyle hafif bir romantik yağmur yağdır diyoruz kovayla döküyor andaval.Çok kızdım ve 3-5 gök gürlettim sus pus oldular.Neymiş acemilermiş başlarında ben olduğumda kendilerini güvende hissediyolarmışta mışmış.” Diye kafamı ütülüyordu aynadaki.Yeter be kardeşim senimi dinleyeceğim,zaten kafamda bin tane ses vıdı vıdı ütüleme işini üstlenmişler.Ani bir sinirle kırdım aynayı,7 sene uğursuzlukmuş,çok uğur var ya hakkaten şimdi laf! İnadına günde 3 öğün ayna kırıp merdiven altına sedir kurup fosur fosur uyumazsam adam değilim.Farkettin değil mi? Acaip asabiyim bu ara.Gülen bir ses falan olmayınca böyle oluyorum,ne kadar pislik yanım varsa öne çıkıyor. susun artık.çok kalabalıksınız ve bir ağızdan konuşuyorsunuz.başım ağrıyor kaldıramıyorum hepinizi.Hepinizin bana devamlı fikir vermesinden daraldım bunaldım.Hanginiz gerçeksiniz hanginiz değilsiniz artık onu bile ayırt edemiyorum.Ayırt etmekte isteyen yok zaten,tek istediğim “o” nu alıp defolup gitmek buralardan en uzağa,yada burada kalmak,hayvanlık yapmayıp fikir sormak lazım.Kalp atışı sesleri duyuyorum,çok yüksek ve hızlılar,çok sıcak içim,sönmek bilmiyor,kristal bardaklara dolduruyorum içkileri serinleyeyim diye içim daha çok yanıyor.Bir yanım ağır dram yaşarken,öbür yanım ona bakıp maytap geçiyor zaman geçmezken.