Yaşlı adam oturur ateş başı
Sallanan koltuk gıcırdarken ileri geri
Bir şiir okur karşısındaki fotoğrafa
Naftalinli bir türkçeyle.
Hava gümbürder bir telaş sarar
Orkideler diye fırlar sandalyeden.
Gün gelir orkideler büyür.
Vakit geldi diye fısıldar adamın biri.
Tanıdık bu ses ama nereden ?
Ne kadar da benzer gençliğine.
Yaşlı ama dinç beyni düşünür dururken
Kurumuş elleri keser orkideleri usulca.
Her ayın ilk pazarı yine yaşlı ayaklar yolda.
İki yaşlı ayak at olur çeker yaşlı bedeni.
Mahalleli dalga geçer yaşlı delikanlı diye.
Ayın ilk pazarı ulaştı yaşlı adam
Ak mermerli ormana.
Binlerce fısıltı duydu.
En güzelini hemen buldu kulaklar.
Ak mermer başı süslendi.
Sevdi mermeri yariymiş gibi.
Şiirler okudu naftalinli sesiyle.
Naftalinli ses fısıltı oldu nedense?
Bir ayın ilk pazarı öldü yaşlı adam.
En güzel fısıltıyla birleşti fısıltısı.
Estiler durdular ak ormanda .
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder