Bir gönlü kırık güzel
Sarmış ruhunu dalgalar.
Kalbi buruşuk gözyaşlarından
Sardı sarmaladı onu
Topraktan göğe uzanan yapraklar
Özse öz
Cansa can verdi
Dalgalar denize dönüverdi
Gece daha bitmeden.
Sardılar birbirlerini güzel ve yaprak
Anlar gibi her şeyi bakıştılar.
Güneş geceyi kovarken yağdı
Masmavi gökyüzünden.
Yapraklar tazelensin diye.
Aşk-ı Şebnem.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder