Son Hayal
Yaşı ilerlemiş olarak uyandı.Yatakta yine tek başına uyanmıştı.Yavaşça doğruldu yataktan oturur pozisyonda kendine gelmeye çalıştı.Artık az uyuyor ama yataktan zor kalkıyordu.Vücududa beyni gibi yorulmuştu artık.Evin salonuna ilerledi büyük kemerden geçti.Balkon kapısının sürgüsünü açtı balkona çıktı.Yüzüne boğazın serinliği vurdu.Derin bir nefes aldı.Bebek eskiden olduğu gibi yine cıvıl cıvıldı kalabalıktı.Yolda yürüyen insanlara baktı.Üstünü giyindi ve evden çıktı.Kapıda emektar şöförü onu bekliyordu,arabanın kapısını her zamanki gibi kendi açtı ve öne oturdu.Şöförün yüzüne baktı.Şöför anlamıştı her Mayıs'ın sonunda aynı yere giderdi zaten.İşini gücünü tasfiye etmişti.Dediği gibi erken yaşta emekli olmuştu zaten.Araba kabataşa doğru ilerlerken,sahibi olduğu binalara tek tek bakıyordu.Biri hariç bütün hayallerini gerçekleştirmişti.Gençken kurduğu hayaller artık tükenmişti ama trafik tükenmemişti.Kabataş'a vardığında arabadan indi ve vapura bindi.Dışarda ve vapurun en arkasında oturdu.Çocukluğundan beri arkada oturup gittiği yöne değil geride bıraktığı yöne bakarak gitmeyi severdi.Vapurlar hala gereğinden fazla yavaştı gözünde.Tıngır mıngır vardı adaya yandan çarkını döndüre döndüre vapur.Ada dopdoluydu.Kalabalıktan hazzetmezdi.Fayton sırasına girmedi.Çarşının içinde ilerledi ve 5. sokakta ki boş faytonlardan birine bindi."Nizam'a çek" dedi kararlılıkla.Atlar dingildedi deh sesini bekledi sesi duyduğunda hızlandı fayton.Kalabalıktan sıyrılmışlardı,çam kokusunu içine çekti.Atlar kan ter içinde çıkardı onu tepeye.Gençliğinde ki gibi atladı faytondan,topukları acıdı ama çaktırmadı.Yavaş yavaş arnavut kaldırımı yokuşu çıktı.Kocaman bir bahçenin önünde durdu demir kapıyı ittirdi.Ağır ağır uzun bahçede ilerledi.Evin ana kapısını büyük anahtarıyla açtı.Evde üstü örtülü eşyaların üstündeki örtüleri tek tek kaldırdı yere fırlattı.Ahşap merdivenleri gıcırdata gıcırdata üst kata çıktı.Büyük balkona açılan kapıyıda açtı.Amma kapı var hayatımda diye düşündü bi an.Babasının çocukken aşağı sarktığı büyük balkonda şimdi kendisi manzaraya bakıyordu.Balkon boydan boya bembeyaz orkide saksılarıyla doluydu.Çiçekleri normalde sevmezdi,ama orkidelerle tek tek ilgilendi hepsini sevgiyle okşadı.Sallanan sandalyesine oturdu sallana sallana denize bakmaya başladı.Doktoru'nun yalvarmalarına rağmen sigara içmeyi sürdürüyordu.Zaten oldum olası doktorları sevmezdi.Yıllardır kendisine dikkat etmesini söyleyen o ses yoktu zaten,ne gerek vardı ki?Herşeyi vardı,vasiyetini bile yıllar evvelinden yazmıştı.Evin altındaki yoldan sevgililerin yürüdüğünü gördü gülümser gibi oldu.Gözlerini kapattı,aradan ne kadar zaman geçti bilemedi.Kapı gıcırtısıyla gözlerini açtı,adımları duyar gibiydi biri yavaş yavaş üst kata çıkıyordu.Balkona bembeyaz elbiseli,uzun boylu esmer bir kadın çıktı.Sapsadeydi,makyajsız yüzü bile çok güzeldi.Onun yanında ki sandalyeye oturdu kadın gülerek yüzüne bakıyordu.Neredeydin bu kadar yıldır? diye sordu.Cevap gelmedi.Bir,iki espri yaptı sevdiği kahkahayı duysun diye ama ses gelmedi."Bak" dedi, "sana ne anlattıysam gerçekleştirdim!".Ses gelmeyince anladı.Artık herşey gözüne beyaz gözükmeye başladı,bembeyaz evin bembeyaz balkonunda,beyaz orkidelerin karşısında oturan beyaz kıyafetli kadını düşündüğünde hiç görmediği eski bir hayal gördüğünü anladı."Zaman tamam mı?" diye sordu.Kadın gülümseyerek başını salladı.Yaşlı adam son bir güçle kendini salladı ve gözlerini kapadı.En güzel hayalinin gerçekleşmiş halini görmüş halde,babasının çocukluğunu geçirdiği evde ömrünü tamamlayarak sallana sallana bilinmeyene uçtu.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder